24.05.2007

3 Comentarios | Sin categoría

amigo fermoso

Algunha vez sentinme así. Coma unha formiga que aperta un oso de peluxe. Que quere que lle faga caso mentras lle traba as orellas cos seus pequenos dentes picados.

Cando era pequena choraba moito. Normalmente era tormentosa. Os seus irmáns, por non aturala, metíanlle un chupete rosa cheo de mel na boca. Cando medrou, os dentes de leite caéronlle e os outros medraron ocos.

(…)

Porque a vida ás veces radica no extraordinario coma un cadaver exquis, un amigo fermoso envíache unha imaxe de Ryden e ilumínache o día.

  1. Marinha de Allegue dice:

    Ter amig@s así que mandan imaxes fermosas é un gustazo…

    Unha aperta.
    😉

  2. Bruna Pereira dice:

    tenho-te a dizer que foi a frase mais bonita que ouvi hoje: uma formiga a abraçar um urso de peluxe… Lindas palavras.

    Um bom fim-de-semana 🙂

  3. krisish dice:

    Ryden y la belleza de lo siniestro.
    Seguimos compartiendo gustos ;p

    Besets

Dejar una respuesta