10.08.2010

0 Comentarios | Agardando a Godot

collida a súa man

Foi fermoso collerme da man de Dores Tembrás o domingo primeiro de agosto, cando a calor deixaba un pouco de marxe para o combate.

Pronto agardo por orde aos apuntamentos, aos dela e aos meus, e darlles forma, pero o que quero é comentar o encontro. Pois se ben as poéticas poden ser de entrada diferentes, os puntos de xiro apareceron en segredo, detrás dos amarotes para collerse da man.

E así, unha pedra e unha doa….un rei que pasa de longo, unha rá que nunca será principe, unha avoa que foi nena, unha cereixa confitada, unha montblanc, uns zapatos de tacón, un coche tuneado, un (retro)visor onde mirar o pouso do fume.

Dejar una respuesta